سلام

                  

     با غزلی آمدم تا بگویم؛ هستم هنوز و غصه ی فردا نمی خورم

   

 از دیدنت حیرانم و ماتم             دایم پر از هی هوی و هیهاتم

 

وقتی که می بینی مرا انگار             مجموعه ای از اشتباهاتم

 

تو اشتباه بکر من هستی                    من عاشق رنج مکافاتم

 

نذر تو کردم هرچه گندم بود                من اهل خیرات و مبرّاتم

 

گاهی بیا چشم از زمین بردار                گاهی بیا کنج خراباتم

 

تا بشنوی از قُل قُل ِمینا                    اخلاص را در هر مناجاتم

 

من سرزمین تازه ای هستم                 هرلحظه لبریز مهمّاتم

  

دیگر نکن با وعده ی فردوس                    خام احادیث و روایاتم

 

اینجا،همین امروز، فردوس است         گاهی نگاهی کن به آیاتم